വേലികളെ തിന്നു തീര്‍ത്ത മതിലുകള്‍ .....

പാരിസില്‍ വ്യാപാരമുള്ള കാട്ടിക്കുളം ഭരതന്‍ എന്ന പ്രവാസിയാണ് ആദ്യമായി കൂറ്റന്‍ മതിലും അതിഭയങ്കരന്‍ ലോഹത്തകിടുകള്‍ കൊണ്ടുള്ള ഗേറ്റുമൊകെയായി ഞങ്ങളുടെ നാട്ടിന്‍പുറത്തെ അഹംഭാവിയായ ആദ്യത്തെ വീട് പണിയുന്നത്. കുറച്ചു നാളുകള്‍ക്കു ശേഷം ഇരിങ്ങാലക്കുട ബസ് സ്റ്റാന്റില്‍ നിന്നും അലെങ്ങാടന്‍ പാത്രകമ്പനിയുടെ മുന്നിലൂടെ ക്രൈസ്റ്റ് കോളേജിലേക്ക് പോകുന്ന വഴിയില്‍ ഇന്നസെന്റിന്റെ അനിയന്‍ വെല്‍സ് താമസിച്ചിരുന്ന തറവാട് വീടിന്റെ എതിരിലായി മറ്റൊരു വലിയ വീടും വന്നു.

റിമൊട്ട് കണ്‍ട്രോളര്‍ ഉപയോഗിച്ച് തനിയെ തുറക്കുന്ന വലിയൊരു ഗേറ്റും അതിനടുത്ത കാവല്‍ക്കാരന്റെ മുറിയുമായിരുന്നു അന്നത്തെ സംസാരവിഷയം.
പിന്നെ ഇന്നസെന്റിന്റേതടക്കം ധാരാളം വലിയ വീടുകള്‍ വന്നുനിറഞ്ഞു. പോകെ പോകെ ഉയര്‍ന്നു നിരന്നു നില്‍ക്കുന്ന പടുകൂറ്റന്‍ വീടുകള്‍ക്കിടയില്‍ വഴിയറിയാതെ വന്നുപെട്ട പോലെ ബാക്കിയായ ചുരുക്കം ചില ഓടുമേഞ്ഞ വീടുകളായി അത്ഭുതക്കാഴ്ച്ചകള്‍. വലിയ വീടുകള്‍ എന്നതിനേക്കാള്‍
വലിപ്പമേറിയ ഗേറ്റും മതിലും എന്നതായിരുന്നു ഞാന്‍ നടേ പറഞ്ഞ വീടുകളുടെ പ്രത്യേകത ,അത് അത്ര പരിചിതമായിരുന്ന ഒന്നായിരുന്നില്ല ഞങ്ങള്‍ക്ക് .

കാട്ടികുളം ഭരതന്റെ വീട് നിന്നിരുന്ന തെങ്ങിന്‍ പറമ്പില്‍ പ്രശസ്തമായിരുന്ന ഒരു കള്ള്ഷാപ്പായിരുന്നു അതിനു മുന്‍പ് ,ഇത്ര മനോഹരമായ വീട് വെച്ചിട്ടും ഇരിങ്ങാലക്കുട തൃപ്രയാര്‍ ബസ്, വീടിനു മുന്നില്‍ നിര്‍ത്തുമ്പോള്‍ കിളികള്‍ 'ഷാപ്‌ ,ഷാപ്‌' എന്നുതന്നെ ഉറക്കെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ആ വീടിന്റെ
അഹംഭാവത്തെ നിരന്തരം തല്ലിക്കെടുത്തികൊണ്ടിരുന്നു.

ഞാന്‍ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് വന്നത് മതിലുകളെകുറിച്ചാണ്, മതിലുകളെകുറിച്ച് സംസാരിക്കെണ്ടിവന്നത്, ഞാന്‍ വേലികളേക്കുറിച്ചു പറയാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നു എന്നത് കൊണ്ടാണ് .

വലിയ മതില്‍ പണിയുന്നതിനു മുന്‍പ് ഷാപ്പിനെച്ചുറ്റി മനോഹരമായ ഒരു വേലിയുണ്ടായിരുന്നു ആ പറമ്പിന്.ഇന്നത്തെപ്പോലെ ചെറുപ്പക്കാര്‍ ധാരാളമായി ഷാപ്പുകളില്‍ കയറുക പതിവില്ലാത്തതിനാല്‍ കുറിയ മുണ്ടുടുത്ത ചെത്ത് കാരുടെയും ,വലിയ മീശയുള്ള കുടിയന്മാരുടെയും ഭാഗിക ദൃശ്യവും,ഷാപ്പില്‍ വെന്തു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന പലതരം കറികളുടെ എരിവു ഗന്ധവും ആ വേലിക്കുള്ളിലൂടെ നൂണ്ടും പതുങ്ങിയുമാണ് ഞങ്ങളില്‍ എത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നത് .

നീരോലി എന്ന് വിളിക്കുന്ന എവിടെ ഒടിച്ചുകുത്തിയാലും പൊടിച്ചു പടരുന്ന ഒരുചെടിയായിരുന്നു ആ വേലിയില്‍ അധികഭാഗവും ,ചെറിയ മുന്തിരിപോലെ നിറയെ വയലറ്റ് പഴങ്ങള്‍ തൂങ്ങിനിന്നിരുന്ന അതിനെ ഞങ്ങള്‍ കുട്ടികള്‍ മഷിക്കായ ചെടി എന്നും വിളിച്ചു പോന്നു ,അതിനിടയില്‍ എപ്പോഴും നിറയെ പൂക്കളുമായി ഉയര്‍ന്നു നില്‍ക്കുന്ന മുളകുചെംബരത്തി,കടുത്ത പച്ചപ്പിനിടയില്‍ നിന്നും ഇടയ്ക്കിടെ തലനീട്ടുന്ന അഗ്നിപുഷ്പങ്ങള്‍ പോലെ തീപ്പൊരി എന്ന വള്ളിചെടിയുടെ കുഞ്ഞന്‍ പൂവുകള്‍ , അവിടവിടെയായി കാവടിപോലെ വര്‍ണപൂ ക്കുലകള്‍ തലയില്‍ ചൂടി കാടാറുമാസം എന്ന് വിളിപ്പേരുള്ള ഹനുമാന്‍ കിരീടം ,ഞങ്ങള്‍ പേരറിയാതെ ശംഖു പുഷ്പം എന്നുവിളിച്ചുപോന്ന നീലകോളാംബിയും ഒറിജിനല്‍ ശംഖു പുഷ്പവും ..

താനിശ്ശേരിയിലെ വീട്ടിലേക്കുള്ള മണല്‍ വഴിയുടെ രണ്ടുകരകളിലും നിറഞ്ഞു തിങ്ങിയ വേലി വ്യത്യസ്തമായിരുന്നു
എപ്പോഴും ഇരുണ്ട പച്ചപ്പുമായി നിറഞ്ഞു നിന്നിരുന്നത് ഇപ്പോള്‍ തീരെ കാണാതായ കരിങ്ങോട്ട മരങ്ങളായിരുന്നു ,മാങ്ങാ മാലയിലെ പതക്കങ്ങള്‍ പോലെയുള്ള പച്ചയും പഴുത്തതുമായ കായ്ക്കുലകള്‍ തൂങ്ങുന്ന മരത്തില്‍ നിറയെ പുളിയുറുമ്പുകള്‍ ആയിരുന്നു

പിന്നെ വെളിച്ചത്തിനായി മത്സരിച്ച് മുകളിലേക്കുയര്‍ന്ന് സ്വന്തം ഭാരത്താല്‍ ചരിഞ്ഞ് വഴിക്ക് മുകളില്‍ തണുപ്പിക്കുന്ന മേല്ക്കൂരയോരുക്കി നെടുനീളന്‍ കൈതകള്‍
കൈതപ്പൂവിന്റെ മനമോര്‍ക്കാത്ത ആരെങ്ങിലുമുണ്ടാകുമോ നാല്പതു കടന്നവര്‍ ?

സുഗന്ധങ്ങള്‍ കുപ്പികളില്‍ വന്ന് മൂക്കിനെ വശീകരിച്ചു വഷളാക്കും മുന്‍പ് കാറ്റില്‍ കലര്‍ന്ന് ഞാനൊന്നുമറിഞ്ഞില്ലേ എന്നാ മട്ടില്‍ മുഖത്തുരുമ്മി ബ്രമിപ്പിച്ചിരുന്നു കൈതപ്പൂവും ,ഇലഞ്ഞിയും ചെബകവുമൊക്കെ ...

അതിന്റെ ഇടയിലായിരുന്നു ചെമ്മീന്‍ പുളി എന്ന് പേരുണ്ടായിരുന്ന മുള്‍ചെടി
ഇളംപുളിപ്പുള്ള അതിന്റെ പരുപരുത്ത ഇലകള്‍ തിന്നു നോക്കാത്ത ഒരു കുട്ടിയുമുണ്ടായിരുന്നില്ല ഞങ്ങളുടെ നാട്ടില്‍ അന്ന് ....ഇളം മഞ്ഞയില്‍ വിരിഞ്ഞു നിറയുന്ന വെല്‍വെട്ടു പോലെയുള്ള അതിന്റെ പൂവിന്റെ തവിട്ടുനിറമുള്ള ഉള്ളിതല്‍ പേന മൂടികൊണ്ട് അമര്‍ത്തി മുറിച്ച് ഞങ്ങളുടെ കൂട്ടുകാരികള്‍ സ്റ്റിക്കര്‍ പൊട്ടുകള്‍ ഉണ്ടാക്കി...
പിന്നെ ഭംഗി കൊണ്ട് പ്രലോഭിപ്പിച്ചും വിഷം കൊണ്ട് ഭയപ്പെടുത്തിയും കുന്നിമണികള്‍ ..വേലിയില്‍ പടര്‍ന്ന വള്ളികളില്‍ നിന്നും താഴെ വീണു കിടന്ന് ഇത്തിരിക്കരുപ്പിന്റെയും കടുംച്ചുവപ്പിന്റെയും അതുല്യമായൊരു കോമ്പിനേഷന്‍ കൊണ്ട് കുന്നിക്കുരുക്കള്‍ കുഞ്ഞുങ്ങളെ പ്രലോഭിപ്പിച്ചു ..
അന്ന് വല്ലപ്പോഴും മാത്രം കേള്‍ക്കുന്ന ആത്മഹത്യകളിലെ പ്രധാന വില്ലന്‍ ഈ കുന്നിക്കുരുക്കലായിരുന്നു ,പിന്നെ അന്ന് കണ്ടു പരിചയമില്ലാതിരുന്ന ഉമ്മത്തിന്‍ കായയും(ഞാന്‍ വല്ലാതെ തേടി നടന്ന മറ്റൊരു കായയുണ്ട് "ഒതളങ്ങ" .. കാട്ടൂര്‍ സ്കൂളിലെ പരിഷ്കാരിയായ ഒരു അദ്ധ്യാപികയെ കുട്ടികള്‍ "ഒതളങ്ങ ടീച്ചര്‍ "എന്നായിരുന്നു വിളിച്ചു വന്നിരുന്നത് ,അതെന്തു കൊണ്ടാവാം എന്നാ കൌതുകത്തില്‍ നിന്നാണ് എന്റെ ഒതളങ്ങ തിരയല്‍ ആദ്യം ആരംഭിക്കുന്നത് ,പിന്നെ വെള്ളത്തിലൂടെ വിത്തുവിതരണം നടത്തുന്ന ചെടി എന്നതിന്റെ ഉദാഹരണമായി സയന്‍സ് ടീച്ചറും അത് തന്നെനിര്‍ബന്ധിച്ചു പഠിപ്പിച്ചു ,തോട്ടിറമ്പില്‍ നില്‍ക്കുന്ന തെങ്ങില്‍ നിന്ന് വീണ തേങ്ങകള്‍ വെള്ളത്തിലൂടെ ഒഴുകിപോകുന്നത്‌ നിത്യവുംകാണുന്ന എന്നെ അവര്‍ ഒതളങ്ങ ,ഒതളങ്ങ എന്ന് ഇമ്പോസിഷന്‍ എഴുതിച്ചുകൊണ്ടെയിരുന്നു)

വീട് നില്‍ക്കുന്ന പറമ്പിലെ വേലി തീര്‍ത്തും വ്യത്യസ്തമായിരുന്നു ,കിട്ടാവുന്ന തരം ചെടികളൊക്കെയും അമ്മ വേലിക്കല്‍ നട്ടു,മൈലാഞ്ചി ,ചെമ്പരത്തി ,ഗന്ധരാജന്‍,നന്ദ്യാര്‍വാട്ടം,

ഒരുതരം ചീര , പലവിധംകോഴിവാലന്‍ എന്നിങ്ങനെ എന്തും ..
വര്‍ഷാവര്‍ഷം ഇല്ലിമുള്ളും(പടല് എന്നാണ് മുളയെ ഞങ്ങള്‍ വിളിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നത് ,നാടാകെ ചുറ്റിയിട്ടും,മുളയുടെ പറുദീസയായ വയനാട്ടിലെത്തിയിട്ടും ആ ഒരു പേര് ഞാന്‍ പിന്നീടെങ്ങും കേട്ടിട്ടുമില്ല )അട്യ്ക്കാമരത്തിന്റെ വാരികളും കൊണ്ട് കുറുമ്പന്‍ പുലയന്‍ എല്ലാ വര്‍ഷവും അവയെ ബലപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

പട്ടിയുണ്ട് സൂക്ഷിക്കുക എന്നാ ബോര്‍ഡും നെഞ്ചില്‍ തൂക്കി "കടന്നു പോകരുത് "എന്ന് ആക്രോശിക്കുന്ന തരം മതിലുകളുടെ ക്രൌര്യമായിരുന്നില്ല ആ വേലിക്ക് ,വരൂ ,വരൂ എന്ന് സ്നേഹത്തോടെ അത് പരിചയക്കാരോട് ചിരിക്കുകയും ,ആരാ മനസ്സിലായില്ലല്ലോ എന്ന് അപരിചിതനോട് സൌമ്യമായി സംശയപ്പെടുകയും ചെയ്തു ..

കെട്ടഴിച്ചു വിട്ടു പോറ്റുന്ന അപ്പുനായരുടെ പശുക്കളെയും ,സരോജിനി ചേച്ചിയുടെ ആടുകളെയും മാത്രമായിരുന്നു അമ്മക്ക് തടുത്തു നിര്‍ത്തെണ്ടിയിരുന്നത് ,അവയാകട്ടെ മിക്കപ്പോഴും ആ ദുര്‍ബല പ്രതിരോധത്തെ തകര്‍ത്ത് അകത്ത് കടക്കുകയും എനിക്ക് ധാരാളമായി വഴക്ക് കേള്‍ക്കാനുള്ള അവസരം ഉണ്ടാക്കിവെക്കുകയും ചെയ്തു

വെളാനിയിലെ സ്കൂള്‍ നിന്നിരുന്ന സ്ഥലം ചരല്‍ പ്രദേശമായിരുന്നു ,ധാരാളം കല്ലുവെട്ടുകുഴികളുള്ള ചെമ്മന്നു നിറഞ്ഞ പ്രദേശം ,എന്റെ ചങ്ങാതി വര്‍ഗ്തീസിന്റെതടക്കം ധാരാളമായി ക്രിസ്ത്യാനി വീടുകളുണ്ടായിരുന്നു ആ വഴിയില്‍ ,ബോഗ്ഗൈന്‍ വില്ലകള്‍ കൊണ്ടുള്ള നിറമുള്ള വേലികളായിരുന്നു ആ വീടുകള്‍ക്ക് ,ബോഗ്ഗിനവില്ല എന്ന പേരൊന്നും പരിചയമുണ്ടായിരുന്നില്ല ഞങ്ങള്‍ക്ക് ,കടലാസ് പൂക്കള്‍ എന്നാണ് ഞങ്ങള്‍ ഞങ്ങള്‍ പറഞ്ഞിരുന്നത്
ക്രിസ്ത്യാനികളുടെ വീടിന്റെ അടയാളമായാണ് കടലാസ് പൂക്കളെ ഞങ്ങള്‍ കുട്ടികള്‍ അന്ന് മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നത് ,കടലാസ്സു കൊണ്ടുള്ള തോരണങ്ങളും ക്രിസ്ത്യാനികളുടെത് മാത്രമായിരുന്നു അന്ന് ,മുറ്റത്തു കുത്തി നിറുത്തിയ വലിയ വാഴ പിണ്ടികളില്‍ കടലാസ് കൊടികള്‍ ഭംഗിയായി കുത്തിവെച്ചും,കടലാസ് തോരണങ്ങള്‍ തൂക്കിയും അവര്‍ പിണ്ടിപ്പെരുന്നാല്‍ ആഘോഷിച്ചു ,പിണ്ടിപെരുന്നാളിനു ശേഷമുള്ള ദിവസങ്ങളില്‍വര്‍ണകടലാസുകളും ,അല്ലാത്തപ്പോള്‍ കടലാസ് പൂക്കളും കുപ്പിവെള്ളത്തില്‍ ഇട്ടു വെച്ച് ഞങ്ങള്‍ വെള്ളത്തിനു നിറം ചേര്‍ത്തു ..

ചുവപ്പും വെള്ളയും പൂക്കളുള്ള ബോഗൈന്‍ വില്ലകള്‍ അതിരിടുന്ന ചെറിയ മുറ്റം ..മുറ്റത്ത് ഉണക്കാന്‍ നിരത്തിയ നാളികേര മുറികള്‍ ..നാളികേര വെള്ളത്തിന്റെ പുളിപ്പിക്കുന്ന മണം,ഉണക്കമാന്തളിന്റെ തലപോലെയുള്ള വെന്തിങ്ങയും കഴുത്തില്‍ തൂക്കി ഷര്‍ട്ടിടാതെ ഇറയത്തിരിക്കുന്ന വര്‍ക്കി മാപ്ല ....
ലാലുപ്രസാദ് യാദവ് എന്ന മന്ത്രിയെ ടെലിവിഷനില്‍ കാണുമ്പോഴൊക്കെ ഞാന്‍ വര്‍ക്കി മാപ്ലയെ ഓര്‍മ്മിക്കുകയും ഈ ദ്രിശ്യങ്ങളിലേക്ക് അറിയാതെ തലകുത്തിവീഴുകയും ചെയ്യുന്നു ..

വീട്ടു പറമ്പിലെ വേലികളെക്കാള്‍ കുറേക്കൂടി വന്യ സ്വഭാവമുള്ളവയായിരുന്നു പുറം പറമ്പുകള്‍ എന്ന് ഞങ്ങള്‍ വിളിച്ചു പോന്ന ആള്‍താമസമില്ലാത്ത പറമ്പിലെ വേലികള്‍.
കള്ളിചെടികളും,കൊങ്ങിണിയും ഇടതൂര്‍ന്നു വളര്‍ന്നു നിന്നിരുന്ന അതിരില്‍ പുന്നയും മരോട്ടിയും കാഞ്ഞിരമരങ്ങളും വളര്‍ന്നു നിന്നു.മരത്തണലില്‍ വളരുന്ന പാണല്‍ ചെടികള്‍ക്കിടയിലെ എലികള്‍ തീര്‍ത്ത മാളങ്ങളില്‍ മൂര്‍ഖന്‍ പാമ്പുകള്‍ സുഖ വിശ്രമം കൊണ്ടു..
തേങ്ങയും മടലും പെറുക്കാന്‍ വരുന്ന ചെറുകിട മോഷ്ടാക്കളെ ഒഴിച്ച് മറ്റെല്ലാവരെയും ഭയം കൊണ്ട് അത്തരം വേലികള്‍ അകറ്റി നിറുത്തി .
നന്നായി പഴുത്ത മുള്ളന്‍ പഴങ്ങളും ,പഴുത്ത പാണലും വല്ലാതെ പ്രലോഭിപ്പിക്കുമ്പോള്‍ പോലും കുട്ടികള്‍ അത്തരം വേലികളില്‍ നിന്നും മനപ്രയാസത്തോടെ അകന്നു നിന്നു .

അങ്ങനെ എത്രയോ തരം വേലികള്‍ ..
നായ്ക്കരിമ്പ് എന്ന് വിളിച്ചുപോന്ന കരിമ്പുപോലെയുള്ള ചെടികള്‍ തിങ്ങിനിരഞ്ഞിരുന്ന വേലിയുമായി പാവടിപാലത്തിനടുത്തു തോട്ടിറമ്പില്‍ കുമാരേട്ടന്റെ ചെറിയ വീടുനിന്നിരുന്നു ,തെക്കേ താനിശ്ശേരിയിലെ വേലന്‍ വൈദ്യന്റെ വീട്ടുവേലിയില്‍ വലിയ ആടലോടകവും ചങ്ങലംപരണ്ടയും ഇണപിരിഞ്ഞുകിടന്നു.
ഏതാണ്ടെല്ലാ വേലികളിലും മോഹിപ്പിക്കുന്ന മണവുമായി കാട്ടുചെമ്പകവും,മുല്ലയും പൂത്തുനിറഞ്ഞു....

എന്തൊക്കെയുണ്ടായിരുന്നു വേലിയില്‍.. ?എന്തില്ലായിരുന്നു വേലിയില്‍ എന്ന് ചോദിക്കുന്നതായിരിക്കും കുറേക്കൂടി എളുപ്പം ..
കുളത്തിലേക്ക് കുളിക്കാന്‍ പോകുംവഴി നാട്ടിലെ സ്ത്രീകള്‍ക്ക് ഒടിചെടുക്കാന്‍ താളിയായി നീരോലിയും ചെമ്പരുത്തിയും ,കയ്യില്‍ ചായമിടാന്‍ മൈലാഞ്ചി
കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ മുറിവുണക്കാന്‍ മുറികൂട്ടിപാലയുടെ പശ .വലിയച്ഛന്റെ ചുമക്ക്‌ ചെറിയാടലോടകം,അമ്മക്ക് ഇത്തിരിക്കൂട്ടാന് ചീരയും കോവലും
കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ക്ക് സ്കൂളില്‍ പോകും വഴി പൊട്ടിച്ചു തിന്നാന്‍ പലവിധം കായ്കളും പഴങ്ങളും ,സ്ലേടു മാക്കാന്‍ മഷിത്തണ്ട് ചെടി ,സ്കൂളില്‍ നേരത്തെ പോയതിന്റെ അടയാളമായി ഓടിച്ചിടാന്‍ ഇലതൂപ്പ് ,കുട്ടികള്‍ക്ക് കണ്ണില്‍ വെച്ച് തണുപ്പിക്കാന്‍ മഞ്ഞു തുള്ളിയെ കാത്തു വെക്കുന്ന പുല്ലിന്‍ തുമ്പുകള്‍, ഓണക്കാലത്ത് പൂക്കളമിടാന്‍ ധാരാളമായി പലവിധം പൂവുകള്‍ ..
അത്യാവശ്യമായി സ്വയം പ്രതിരോധത്തിനോ,ആക്രമണത്തിനോ ആയി പൊടുന്നനെ ഊരിഎടുക്കാന്‍ ഒരു വേലിപ്പത്തല്‍ ,കാക്കകള്‍ക്ക് കൂടൊരുക്കാന്‍ ചുള്ളിക്കമ്പുകള്‍ ,കുഞ്ഞിക്കുരുവികള്‍ക്ക് കൂടുവെക്കാനും,ചെലാട്ടിക്കിളികള്‍ക്ക് കലപില കൂട്ടാനും പലവിധം ചെടികള്‍ ഓര്‍ത്തെടുക്കാന്‍ ഓരോരുത്തര്‍ക്കും ഇനിയുമേരെയുണ്ടാകും വേലിയില്‍ നിന്നും .....


ചെടികള്‍ക്ക് പുറമേ ജീവിവര്‍ഗങ്ങളും കുറവായിരുന്നില്ല വേലിയില്‍
ഓണക്കാലത്ത് പൂക്കളോടൊപ്പം തുമ്പികളും നിറയും വേലിയില്‍ ,പിന്നെ ചിത്രശലഭങ്ങളുടെ വര്‍ണഘോഷം,ചുവപ്പും പച്ചയുമായി നിറംമാറി ഒളിക്കുന്ന ഓന്തുകള്‍ ,ഒന്തുകളെ ലക്ഷ്യമിട്ട് ഞാനൊന്നുമറിഞ്ഞില്ല എന്ന ഭാവത്തില്‍ ഉപ്പന്‍ എന്ന ചെമ്പോത്ത് ,കലപിലകൂട്ടികൊണ്ട് കുളക്കൊഴിത്തള്ളയും കുഞ്ഞുങ്ങളും ,അവയെ നോട്ടമിട്ട് നരച്ച വയസ്സന്‍ കീരി,പചിലകള്‍ക്കിടയില്‍നിന്നുംപൊടുന്നനെ വെളിച്ചത്താവുന്ന ഒരു പച്ചില പാമ്പ് ,വേലിക്കൂട്ടില്‍ നിന്നും ധൃതി വെച്ചിറങ്ങി എന്തോ മറന്നെന്ന പോലെ തിരിച്ചു കയറുന്ന വൃത്തിയുള്ള അരണകള്‍,ഇലകളില്‍ തൂങ്ങി ദൈവത്തിനുള്ള എണ്ണയുമായി പോകുന്ന എണ്ണക്കാരന്‍ പുഴു
ജൈവശാസ്ത്രപരമായി നോക്കുമ്പോള്‍ വളരെ ബ്രഹുത്തായ ഒരു ആവാസ വ്യവസ്ഥ കൂടിയായിരുന്നു വേലികള്‍

ഇന്നിപ്പോള്‍ മതിലുകള്‍ വേലികളെ തിന്നുതീര്‍ത്തിരിക്കുന്നു ,പലതായി പലതവണ മുറിക്കപ്പെട്ട പറമ്പുകളില്‍ നെടുകെയും കുറുകെയും വെയിലേറ്റ് മതിലുകള്‍ പൊള്ളി നില്‍ക്കുന്നു ,വല്ലപ്പോഴും പറന്നെത്തുന്ന കാക്കകള്‍ പോലും മതിലുകളില്‍ കാലുപൊള്ളി തിരിചുപറക്കുന്നു....

സ്വപ്നത്തിന്റെ ദുര്‍ബലവേലികളെ പോളിച്ചടുക്കികൊണ്ട്‌ യാഥാര്‍ത്ഥ്യത്തിന്റെ പെരും കാളഎന്നെ ഭീഷണിപ്പെടുത്തുന്നു
നഷ്ടസ്വര്‍ഗങ്ങലേക്കുരിച്ചു വിലപിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നവന്‍ ഭീരുവും മടിയനുമാകുന്നു ,വല്ലാതെ മാറിയ ഒരു ലോകത്തില്‍ ഇത്തരം ചിന്തകള്‍ ശിക്ഷാര്‍ഹം കൂടിയാണ്

പുറത്തു പോകുന്നതിനു മുന്‍പ് വാതിലുകളും ഗേറ്റും ശരിയായി പൂട്ടിയിട്ടുണ്ടോ എന്ന് ഉറപ്പു വരുത്തുക
കഴിയുമെങ്കില്‍ താത്കാലികമായെങ്കിലും ഒരു കാവല്‍ക്കാരനെ നിയമിക്കുക
അവന്‍ വിശ്വസ്തനാണോ എന്നറിയാന്‍ മറ്റൊരാളെക്കൂടി ഏര്‍പ്പാടാക്കിയാല്‍ നന്നായി

ദേവി നയന്‍‌താര രക്ഷിക്കട്ടെ ....

മലയാള സിനിമ വല്ലാത്ത ഒരു ദുര്‍ഘട ഘട്ടത്തിലുടെയാണ്‌ കടന്നു പോകുന്നത്

വൃദ്ധ മുഖങ്ങളില്‍ ചെറുപ്പത്തിന്റെ ചായം വികൃതമായി പൂശിയ സുപ്പര്‍ താരങ്ങളുടെ ഗോഷ്ടികള്‍ നിറച്ച ചവറ്റു കുട്ടകളായി അവ നന്നേ തരം താണ് പോയിരിക്കുന്നു...

ഇരുനൂറോളം പ്രിന്റുകള്‍ എടുത്ത് വീട്ടു പടിക്കല്‍ വിതരണം ചെയ്തിട്ടും ചീഞ്ഞു പോയ മത്സ്യക്കൂടക്കരുകില്‍ നിന്നെന്ന പോലെ മലയാളി ഇത്തരം ചിത്രങ്ങളില്‍ നിന്നും കൂടുതല്‍ കൂടുതല്‍ ദൂരം പാലിക്കുന്നു

തീരെ കുറഞ്ഞ മുതല്‍ മുടക്കില്‍ താരധിപത്യത്തിന്റെ നെഞ്ച് നെടുകെ പിളര്‍ന്നു കൊണ്ട് സുബ്രമന്ന്യപുരം പോലുള്ള ലളിത സിനിമകള്‍ കൊണ്ട് തമിഴന്‍ അവന്റെ ദാപ്പാംകൂത്തുകളില്‍ നിന്നും സ്വതന്ദ്രനാവുമ്പോള്‍ , ഫിലിം ഫെസ്ടിവലുകളില്‍ സ്വയം പ്രദര്‍ശിപ്പിച്ചും ,ലോക ക്ലാസ്സിക്കുകളെ കുറിച്ചു സുദീര്‍ഘം ചര്‍ച്ച ചെയ്തും നമ്മുടെ സംവിധായകര്‍ അവരുടെ ശുന്യ മസ്തിഷ്കം മനോഹരമായി മറച്ചുവെക്കുന്നു

മലയാള സിനിമയുടെ വര്‍ത്തമാന പ്രതിസന്ധിയെകുറിച്ചു താരസംഘടനയായ അമ്മ ചര്‍ച്ച ചെയ്യുകയും പ്രതിവിധിയെന്നോണം സ്വന്തമായി ഒരു സിനിമ നിര്‍മ്മിക്കാന്‍ തീരുമാനിക്കുകയും ചെയ്തപ്പോള്‍ ജീവന്‍ രക്ഷക്കുള്ള ഒരു അടിയന്തിര ശസ്ത്രക്രിയ എന്ന നിലയില്‍ മലയാളി പ്രേക്ഷകന്‍ അതിനെ ഗൌരവ പൂര്‍ണം ഉറ്റു നോക്കുകയായിരുന്നു

അമ്മക്ക്എന്താണ് ഇല്ലാത്തത് ..?
മലയാളത്തിലെ മുഴുവന്‍ താരങ്ങളുടെയും കാള്‍ഷീറ്റ് ,
എവിടെയും ഒതുകേണ്ടതില്ലാത്ത ബജറ്റ് ,
ലോകത്ത് ലഭ്യമായ സാങ്കേതികതയും ,
വ്യാപാര താല്പര്യങ്ങള്‍ക്ക് പുറത്ത്‌ നല്ല സിനിമ ,ഇന്നത്തെ അപച്ചയങ്ങല്‍ക്കെല്ലാം പ്രയശ്ചിത്തമായ ഒരു പുതിയ സിനിമ എന്ന ആശയം ,പുതിയവരും പഴയവരുമായ ആരെയും രിക്രുറ്റ് ചെയ്യാനുള്ള പിന്‍ബലം ..മനോഹരമായ ഒരു രണ്ടാം വരവ് പ്രതീക്ഷിച്ചു പോയത് തെറ്റാണോ സര്‍ ..?

പ്രതീക്ഷിക്കാന്‍ വകയുണ്ട് എന്ന് തന്നെയാണ് മനസ്സിലാവുക ,ചിത്രത്തെ ക്കുറിച്ചുള്ള പത്രക്കുറിപ്പുകള്‍ വായിക്കുമ്പോള്‍
അവയിലോന്നെങ്കിലും കാണാതെ പോയവര്‍ ദയവായി ഇതു വായിക്കുക ,മാതൃഭൂമിയുടെ വാരാന്ധ്യപതിപ്പില്‍ നിന്നും

താരങ്ങളെയും ,പ്രേക്ഷകരെയും,ഫാന്‍സുകാരെയും ഒരുപോലെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തി പൂര്‍ത്തിയായ ചിത്രത്തിന്‍റെ തിരക്കഥ സിബി, ഉദയകൃഷ്ണ ടീമിന്റെതാണ്
ഒട്ടേറെ പ്രത്യകതകളോടെ ഒരുക്കിയ ചിത്രത്തിന്റെ പ്രധാന ഹൈലൈറ്റ് ലക്ഷങ്ങള്‍ ചിലവാക്കി ചിത്രീകരിച്ച നയന്‍താരയുടെ ഐറ്റം ഡാന്‍സ് ആണ് .......
മലയാള സിനിമ രക്ഷപെടുക തന്നെ ചെയ്യും ...
ദേവി നയന്‍‌താര രക്ഷിക്കട്ടെ

പ്രണയത്തിന്റെ വൃത്തികെട്ട സ്മാരകങ്ങള്‍

ടെലിവിഷനില്‍ റിലയന്‍സിന്റെ പുതിയ പരസ്യം ദയവായി ശ്രദ്ധിക്കുക
നന്നായി പെയ്യുന്ന മഴയില്‍ വിജനമായ ദേശിയ പാതയില്‍ നിന്നും ഉത്സാഹത്തോടെ ഭാര്യയോടു സംസാരിക്കുകയാണ് അയാള്‍, വ്യക്തമായി അയാള്‍ക്ക് കേള്‍ക്കാം, അത്രക്കുമുണ്ട് സെല്‍ ഫോണിന്റെ കവറേജ് ..ഹൈവേയില്‍ മുഴുവനുമുണ്ട് സിഗ്നല്‍ ,വേറെ ആര്‍ക്കുമില്ലാത്ത സൌകര്യങ്ങളാണ് കമ്പനിക്ക്

അയാളും ഭാര്യയും വല്ലാത്ത ഒരു ത്രില്ലില്‍ ആണ് ,സൂക്ഷ്മമായ സംഗീതവും ഭംഗിയുള്ള പശ്ചാത്തലവും,കൃത്യമായ ഷോട്ടുകളും അവരുടെ ജിഞാസയെ ശരിയാം വിധം നമ്മിലേക്ക്‌ പകരുന്നുണ്ട്

അയാള്‍ എന്തോ തിരയുകയാണ് ,ഭാര്യ അയാളെ സഹായിക്കുന്നു ,അടയാളങ്ങള്‍ കൂടുതല്‍ ഓര്‍മ അവള്‍ക്കാണ് ,അതെ, മൈല്‍കുറ്റിയുടെ അടുത്ത് പൊളിയാന്‍ തുടങ്ങിയ സ്മാരക മന്ദിരത്തിന്റെ തൂണില്‍
അയാള്‍ അത് കണ്ടെത്തുക തന്നെ ചെയ്തു വിവാത്ത്തിനു മുന്‍പ് അവര്‍ നടത്തിയ പ്രണയ യാത്രക്കിടയിലെപ്പോഴോ ഒരുമിച്ചു കോറിയിട്ട പ്രണയ സൂക്തങ്ങള്‍ ...
നമുക്കു കാണാം അയാളില്‍ പഴയ കാമുകന്‍ ഉണരുന്നുണ്ട് ,
ടെലിഫോണ്‍ ചേര്‍ത്തു വെച്ച അവളുടെ കവിളുകള്‍ ചുവന്നു തുടുക്കുന്നുണ്ട് ,സംഗീതം മൃദുവായി നമ്മെ തലോടുന്നുണ്ട്‌ ..ഒരു പരസ്യം എന്ന നിലയില്‍ നൂറിനും മുകളിലാണ് നൂറില്‍ അതിന് മാര്‍ക്ക്

പ്രണയത്തിന്റെ സ്മാരകങ്ങള്‍ ഏതെല്ലാം വിധത്തില്‍ ആവാം ..?
താജ് മഹല്‍ പോലെ കെട്ടിയുയര്‍ത്തിയവ ..
വിറയ്ക്കുന്ന ചുണ്ടുകളാല്‍ നല്കിയ ഒരു പരിഭ്രമ ചുംബനം ...
ഇടവഴിയില്‍ വേറിട്ട്‌ കേള്‍ക്കുന്ന ഒരു സൈക്കിള്‍ ബെല്‍,ആള്‍ക്കൂട്ടത്തില്‍ വെച്ചു തനിക്ക് മാത്രമായി കിട്ടിയ ഒരു പാതി നോട്ടം, എന്നിങ്ങനെ മനസ്സില്‍ പതിച്ചിട്ട അനുഭവങ്ങളുടെ വര്‍ണ പൊട്ടുകള്‍ ...
അനന്തമാണ്‌ അതിന്റെ സാദ്ധ്യതകള്‍ .....ഓരോരുത്തര്‍ക്കും അവരവരുടെത് മാത്രമായവ

പ്രണയത്തിന്റെ സ്മാരകങ്ങളില്‍ ഏറ്റവും വൃത്തികെട്ടവയാണ് പൊതുസ്ഥലങ്ങളില്‍ കോറിയിടുന്ന ചപല ജല്പനങ്ങള്‍ ...
പരിഷ്ക്രത വേഷ ധാരിയായ നായകനും നായികയും മുഖം മൂടികളഴിഞ്ഞു വീണ് ജാല്യരായി നില്ക്കുന്ന ഒരു അവസാന ഷോട്ട് കൂടി വേണ്ടതുണ്ട് ആ പരസ്യ ചിത്രം പൂര്‍ത്തിയാവാന്‍ ....
എത്ര മാത്രം പ്രാകൃതരാന്നവര്‍.
സഞ്ചാരികളെത്തുന്ന ഏതാണ്ട് എല്ലാ ഇടങ്ങളിമുണ്ട് ഇത്തരം വികൃത മനസ്സുകള്‍ ,
മനുഷ്യന്‍ ശിരസ്സു നമിക്കേണ്ട മഹാ സ്മാരകങ്ങളുടെ ചുമരുകളില്‍ ,മഹാവൃക്ഷങ്ങളുടെ വേരിലും തടിയിലും ,ഉദ്യാന വൃക്ഷങ്ങളുടെ ഇലകളില്‍ പോലും പ്രണയ ചിഹ്നങ്ങള്‍ കോറിയിട്ടു സ്വന്തം അല്പത്ത്വം പ്രസ്സിദ്ധപ്പെടുത്തുന്നവര്‍ ..
നിങ്ങളുടെ പ്രണയം എത്രമേല്‍ സുന്ദരമെങ്കിലും അതിന്റെ എല്ലാ ഭംഗിയും കെടുത്തി കളയുന്നു അത്

അതെ ,പ്രണയത്തിന്റെ ഏറ്റവും വൃത്തികെട്ട സ്മാരകങ്ങളാണ് ഈ വികൃതാക്ഷരങ്ങള്‍

വാല്‍കഷണം
വായു ഇല്ല ..റേഞ്ച് ഉണ്ട്
ഭക്ഷണം ഇല്ല ..റേഞ്ച് ഉണ്ട്
വെള്ളം ഇല്ല ...റേഞ്ച് ഉണ്ട്
എന്ത് സുഖം ..ഇനി റേഞ്ച് കൊണ്ടു മാത്രം ജീവിക്കാന്‍ കഴിയുന്ന കുറച്ചു മനുഷ്യര്‍ കൂടി ഉണ്ടായാല്‍ മതി .

പ്രവാസത്തിനു വില പറയുമ്പോള്‍...

പത്തു വര്‍ഷത്തെ ദുരിത പ്രവാസത്തിന്റെ വിലയെന്നാല്‍ ഏതാണ്ട് ഒരു മുഴുവന്‍ ജീവിതത്തിന്റെയും വിലയാണ് ...,

കൈവിരലുകള്‍കിടയിലൂടെ അറിയാതെ ഊര്‍ന്നു പോയ ,മനസ്സും ശരീരവും ഒരുപോലെ മുറിപ്പെട്ട ഒരു നിസ്സഹായ ജീവിതത്തിന്റെ മുഴുവന്‍ വില ..

സ്വപ്നങ്ങളില്‍ മാത്രം ജീവിച്ച ഒരു ജീവിതം ,അതി ഹ്രസ്വമായ ടെലിഫോണ്‍ സംഭാഷണത്തിലൂടെയും അതിലേറെ ദീര്‍ഘ നിശ്വാസങ്ങളിലൂടെയും പങ്കുവെക്കപെട്ട കുടുംബവിശേഷങ്ങള്‍ ,
ചിത്രങ്ങള്‍ മാത്രം സാക്ഷ്യ പെടുത്തുന്ന അവന്റെ കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ വളര്‍ച്ച ...

ഇക്കിളിഭാഷ കൊണ്ടു പ്രവാസജീവിതത്തെ നാണംകെടുത്തുന്ന കത്തുപാട്ടുകളും പുത്തന്‍ ആല്‍ബങ്ങളും കാണാതെ പോകുന്ന അവന്റെ നിശബ്ദമായ നിലവിളികള്‍......

ഇതിനെല്ലാംചേര്‍ത്ത് വിലയിട്ടാല്‍ എത്ര വരുമത് .....?

കൊല്ലത്തില്‍ ഒരു ആറായിരം രൂപ വരുമോ ....?

ഏകദേശം അത്രത്തോളം വരുമെന്നാണ് സര്‍ക്കാര്‍ കരുതുന്നത്

കേരള നിയമസഭ പാസ്സാക്കിയ പ്രവാസി പെന്‍ഷന്‍ ബില്‍ ദയവായി ശ്രദ്ധിക്കുക
കേരളം നിങ്ങളെ സ്നേഹിക്കുന്നില്ലെന്നു ഇനിമേല്‍ പറയരുത് ...
പ്രതിമാസം അഞ്ഞൂറ് രൂപകൊണ്ട് നിങ്ങളുടെ പ്രവാസത്തിനു പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്യാന്‍ സര്‍ക്കാര്‍ തീരുമാനിച്ചിരിക്കുന്നു

കുറഞ്ഞത് പത്തു വര്‍ഷമെങ്ങിലും പ്രവാസ ജീവിതം നയിക്കുകയും വര്‍ഷത്തില്‍ മൂവായിരം രൂപ നിരക്കില്‍ അഞ്ചു വര്‍ഷമെങ്ങിലും മുടങ്ങാതെ വരിസ്സംഖ്യ അടക്കുകയും ചെയ്യുന്ന പ്രവാസികള്‍ക്കൊക്കെയും അവര്‍ അറുപതു വയസ്സിനു മുകളില്‍ ജീവിച്ചിരിക്കുകില്‍ പ്രതിമാസം അഞ്ഞൂറ് രൂപ പെന്‍ഷന്‍ നല്‍കാന്‍ സര്‍ക്കാര്‍ ദയവുണ്ടായി ഉത്തരവായിരിക്കുന്നു

നാണക്കേടുകള്‍ ഒരുപാടു സഹിച്ചു ശീലിച്ചവനാണ് പ്രവാസികളിലെ ദരിദ്രര്‍

ഈ ഒരു നാണം കെടുത്തല്‍ കൂടി അവര്‍ സഹിക്കുമായിരിക്കും

സഹന സമൃദ്ധമായ അവന്റെ ജീവതം അതിനവനെ സഹായിക്കട്ടെ ......

എത്ര ചെറുതായിപോയി നീ ..?

എത്ര ചെറുതായി പോയി നീ ..
ഇരുപതു കൊല്ലം കൊണ്ട് എത്രമാത്രം ചെറുതായിപോയി നീ ..?

വെളുക്കാന്‍ തുടങ്ങിയ മീശയില്‍ ശ്രദ്ധയോടെ ചായം പുരട്ടുമ്പോള്‍ തറവാട്ടിലെ പഴയ കണ്ണാടിയില്‍നിന്നും പരിചിത ശബ്ദത്തില്‍ ആരോ സംസാരിക്കാന്‍ തുടങ്ങി ..

എനിക്ക് ഓര്‍മ്മയുണ്ട് നിന്നെ,
തൃശൂര്‍ നഗരത്തില്‍ നന്നായി പെയ്യുന്ന മഴയില്‍ തെല്ലും നനയാത്ത ആവേശത്തോടെ ജാഥ നയിക്കുന്നനിന്നെ
അഗ്നിജ്വാലകള്‍ പോലെ ആകാശത്തേക്ക് തെറിക്കുന്ന നിന്റെ ക്ഷീണിച്ച കയ്യുകള്‍ ...
ഒരു പ്രളയത്തിനും കെടുത്താനാകാത്ത നിന്റെ കണ്ണുകള്‍
അക്കാദമി വളപ്പിലെ സായാഹ്ന ചര്‍ച്ചകളില്‍ വേറിട്ട്‌ കേള്‍ക്കുന്ന നിന്റെ

വിയോജിപ്പുകള്‍

ലൂസിയ ഹോട്ടലിലെക്കിറങ്ങുന്ന ചെറിയ ഇടവഴിയിലെ ചാരായ ഷാപ്പില്‍ നിന്നും ആക്രോശിച്ചു തളരുന്നസുരാസുവിനെ തോളില്‍ താങ്ങി തേക്കിന്‍ കാട്ടിലേക്ക് റോഡു മുറിച്ചു കടക്കാനുള്ള നിന്റെ ശ്രമങ്ങള്‍

വാന്ഞ്ചി ലോഡ്ജിലെ വെളിച്ചം കുറഞ്ഞ മുറിയില്‍ ഈ ലോകം ഇങ്ങനെയായിപ്പോയല്ലോ എന്ന് വ്യസനിക്കുന്ന സിവിക് ചന്ദ്രന്റെ കനം കുറഞ്ഞ ശബ്ദത്തിലേക്ക് ശ്രദ്ധയോടെ തുറന്നിരിക്കുന്ന നിന്റെകാതുകള്‍

കപട നാട്യങ്ങളുടെ പരിഹാസനോട്ടങ്ങള്‍ക്ക്‌ മുന്നിലൂടെ പ്രണയസഖിയുടെ കയ്യും പിടിച്ചു ജീവിതത്തിലേക്ക് നടന്നു കയറുന്ന നിന്റെ മുഖത്ത് ജ്വലിച്ചു നിന്ന മനസ്സുറപ്പ്.......

ഇന്നിപ്പോള്‍ എത്ര ചെറുതായിപ്പോയി നീ ..

ഇരുപത്തിയഞ്ച് വര്‍ഷങ്ങള്‍ എത്രമേല്‍ മാറ്റി പണിതു നിന്നെ?

എനിക്ക് നിന്നെ മനസിലാകുന്നില്ല

ബിഗ് ബസാറിന്റെ ബില്ലിംഗ് കൌണ്ടറില്‍ തിരക്ക് കൂട്ടുന്ന ,കര്‍ഷക ജാഥ വഴിമുടക്കിയപ്പോള്‍ കാറില്‍ അസ്വസ്ഥനാകുന്ന , മകളുടെ സ്കൂള്‍ പി ടി എ യോഗത്തില്‍ പൊങ്ങച്ച പ്രസംഗങ്ങള്‍സഹിച്ചിരിക്കുന്ന നിന്നെ .

മന്ത്രിയുടെ അവലോകന യോഗത്തില്‍ കൃത്യ സമയം ഹാജരായി,വിവരകേടുകള്‍ക്ക് തലകുലുക്കുന്ന നിന്നെ ...
സത്യമായും എനിക്ക് മനസ്സിലാവുന്നില്ല ....

എന്റെ കണ്ണുകള്‍ക്ക്‌ പരിചയമില്ലാത്ത തീരെ ചെറിയ ഒരു ഫ്രെയിമിലേക്ക് നീ കയറിപോയത് എവിടെവെച്ചാണ് ?

തീരെ തണുത്ത കരിക്കുകള്‍

അമല ആശുപത്രിയുടെ മുന്നില്‍ എല്ലാ കാലവും കരിക്കുകള്‍ ഉണ്ട്

വേനലിന്റെ ഉച്ചചൂടിലും , ജൂണിന്റെ മഴപ്രാന്തിലും,ക്രിസ്തമസ് കുളിരിലും പീടികകളില്‍ കുലകുലയായി പലതരം കരിക്കുകള്‍ തൂങ്ങുന്നുണ്ട്

തീരെ ഉത്സാഹം കെട്ട കരിക്കുകള്‍ .... ആശുപത്രിപരിസരത്ത്‌ എല്ലായ്പോഴും പതുങ്ങി നില്‍കുന്ന മരണം അതിന്റെ സ്പര്‍ശം കൊണ്ടു തണുപ്പിച്ച മധുരമില്ലാത്ത കരിക്കുകള്‍ ......

(un) HAPPY VISHU WISHES

Many of my friends wished me a happy vishu and new year during this vishu.

Wishes for me came from everywhere by deferent ways through email .orkut , face book and mainly my friends spent more on SMS for wishing me good days..

I am sure that this is the same for you all. Received and send many wishes for this Vishu

I thank all my friends for remembering me and send good wishes for me on Vishu

But while reading all these wishes what comes to my mind first is another thought

How deserving I am to celebrate Vishu or accept a good wish for that? And this words to share the same feelings with you How deserving we all to celebrate Vishu,Onam or other harvest or seeding festivals .

We all know almost all of our celebrations including Vishu are agriculture related.. And that is why my question, how this celebrations relates you?

All news papers speaks about the high price of vegetables during this Vishu season and in all most in all television channels the real consumers directly from the markets complaints about the price hike of vegetables especially that cucumber(Kanivellari)

The minister and other civil supplies officials speaks in tons about setting up fare price stalls for vegetables during all festival seasons…

My wonder is that why nobody is speaking about producing these vegetables yourself if you feel that price is booming..

Please rewind your vishu celebrations and have a look at what all you consumed and how much of it you produced yourself. If the result says at least1% you r not a target of these words

Leave the case of new dresses new ornaments, machines brought newly , the crackers and all such things and please take the case of food you consumed only ,the rice,aviyal,sambarr,pulissery ,elissery Pickles ,frys ,the banana leaves ,plantain and other fruits and whatever it is..take the case of Vishukani if you prepared one and the number of items you displayed in it and think from where these items comes to your store and table, how much of it you produced yourself. At least few curry leaves…?

I am sure many of you not ,every thing for our daily use comes from far away places and celebrations multiplies the demand ,yes kanivellari cost you 30rupees a piece of jack fruit 40,a small bunch of flowers 25 and above ,the vegetable ,rice ,dhal, ghee and milk every thing you purchased for high rates but you never want to leave vishu or onam uncelebrated

Leave the case of festivals and celebrations, the coming days are going to be tougher, the entire world is going to face a severe shortage of food

You can’t eat air conditioners, latest mobile phones and laptops, a new generation car and high speed highway cannot feed your hungry child, International credit cards and heavily loaded bank accounts are not enough to satisfy your thirst